De Facebook-generatie

Door Sabrina Beek.

 

Eerst hadden we generatie X, toen generatie Y (oftewel de ‘Einstein’-telgen) en daarna werd bij elke gril van de samenleving een andere generatie gecreëerd. Nou, vandaag bedacht ik me dat we weer een nieuwe hebben: ‘Generatie Facebook’.

 

Dit zijn de studenten van nu, die over de gehele wereld studeren en reizen en elkaar op de hoogte houden via flauwe statusupdates. Zo heb ik een jongeman in mijn vriendenlijst die ooit als status “Mmm, lekker, voorvocht!” had. Zelf ben ik hier uiteraard ook schuldig aan –de updates, niet het voorvocht- en deel ik graag filmpjes van gefrustreerde kinderen die meezingen met rapmuziek en katten die een ‘conversatie’ voeren. Ook typ ik ’s ochtends graag dingen als:  “Sabrina Beek liet de strijkplank weer eens op haar kleine teen vallen. Potverdrie!” of “Don Draper is een hete bink”. Onnodig, maar wel grappig.

 

De site wordt gebruikt voor de kamerzoektocht (zo heb ik ooit een evenement aangemaakt die drie maanden duurde en “Toos Dakloos zoekt een huis!” heette), de Grote Vragen des Levens: “Zal ik vanavond een pizza salami of hawaii eten?” en natuurlijk om schaamteloos te flirten. Voor de generatie die nog niet hun Hyves heeft gewist zal ik dit even uitleggen.

 

Tegenwoordig worden –ook tot mijn verbazing- relaties gedefinieerd door Facebook.

In het begin posten ze wat simpele dingen op de ander zijn prikbord. Daarna zie je steeds meer foto’s van de twee met elkaar,  en voor je het weet vliegen opmerkingen als “Ik ben dol op je” “Nee, ik op jou!” heen en weer over je nieuwsoverzicht (mits je natuurlijk beide personen in je vriendenlijst hebt) tot uiteindelijk het digitale ja-woord daar is: het veranderen van de relatiestatus van ‘vrijgezel’ in ‘heeft een relatie met..’

 

Dit is echt een proces waar je u tegen zegt want stel dat je te snel veranderd en na een weekje je status weer terug moet veranderen in ‘vrijgezel’, of nog erger, ‘het is ingewikkeld’. Dit, beste mensen, noemen wij Facebook-schaamte, om maar niet te spreken van de vijftien comments die je kunt verwachten met: “Wat is er gebeurd?” en minstens zeven mensen die zich afvragen waar die dislike-knop toch is als je hem nodig hebt.  (Die is er niet! Ga door met je leven!)

 

Waar ik Facebook dus eigenlijk gewoon gebruikte om te vragen welke mobiele telefoon ik zal nemen, of gekke foto’s van een leuk feestje te uploaden is het veel en veel meer geworden. Sinds ik mijn object of affection in de vriendenlijst heb opgenomen moet ik bij alles een beetje nadenken. Je kan niet teveel weggeven met je statusupdates (hij zal toch weten dat ik hem goed kan waarderen, brr!) en als je de andere vrienden niet hebt ingelicht kun je voor leuke verassingen komen te staan. Zo postte een vriend op mijn prikbord: “Hoe is het met casanova?” waarop ik dus nauwelijks kon antwoorden omdat casanova het zou kunnen zien. (Lang leve de Big Brother-generatie).

 

De vraag bleef een paar dagen onbeantwoord staan tot ik uiteindelijk een reactie typte: “Het gaat goed, maar nog niks om de Facebook-status voor te veranderen!”

« terug